_

ساختار بازار فارکس

در گذشته، تنها دلالان بزرگ و صندوق های سرمايه گذاری بودجه ها می توانستند ارز ترید کنند، اما به لطف کارگزاران خرده فروش فارکس (بروکر)  و اینترننت شرایط تغییر کرد. با سختی موانع ورود، هر کسی فقط می توانست با یک کارگزار تماس بگیرد، یک حساب را باز کند، پولی را سپرده و تجارت فارکس را براحتی از خانه اش کنترل کند.
پس از دهه 1990، به لطف کامپیوترها و رشد سریع اینترنت بانک ها شروع به ایجاد سیستم عامل های تجاری خود کردند.
این سیستم عامل ها (پلت فرم ها) برای دادن قیمت به طور زنده به مشتریان خود طراحی شده تا بتوانند بلافاصله خودشان ترید کنند. در همین حال، بعضی از ماشین آلات بازاریابی هوشمند با استراتژی تجاری مبتنی بر اینترنت برای تریدرهای فردی معرفی شدند.
این موسسات به عنوان “کارگزاران خرده فروشی فارکس” یا (بروکر) شناخته شدند و این شرایط، کار را برای ترید فردی در اندازه و میزان کوچکتر فراهم ساخت. بر خلاف بازار بین بانکی که اندازه تجاری استاندارد یک میلیون واحد است، کارگزاران خرده فروشی به افراد اجازه تجارت را با اندازه 1000 واحد را دادند!

_

بازیگران بازار فارکس

بانک‌های مرکزی

بانک‌های مرکزی بانک‌های ملی هستند که وظیفه چاپ و انتشار ارز ملی را دارند. آن‌ها در صدر زنجیره قرار دارند. معمولاً سیاست پولی مانند نرخ بهره را تعیین می‌کنند و می‌توانند باعث افزایش یا کاهش عرضه ارز گردند.
آن‌ها همچنین معمولاً دارای ذخایر عظیم ارزهای دیگر و کالاهای با ارزش مانند شمش طلا هستند.

بانک‌ها

بیشترین حجم معاملات در بازار بین بانکی و داخلی معامله می‌شود. بانک‌ها هم برای خودشان و هم برای مشتریان خود معامله می‌کنند.

 مدیران سرمایه‌گذاری و صندوق‌ها

بزرگترین مشتری بانک‌ها صندوق‌ها و مدیران سرمایه‌گذاری‌ها هستند.
صندوق‌ها با حجم بسیار زیادی معامله می‌کنند و تبلیغات زیادی دارند. صنعت صندوق‌های سرمایه‌گذاری دارایی‌های کلانی را تحت مدیریت خود دارند. با این حال، از آنجا که سبک معاملات آن‌ها محافظه کارانه است، با ریسک کم، تمایل زیادی به تأثیرگذاری بر بازار فارکس دارند.

شرکت‌ها

شرکت‌ها همانند مدیران سرمایه‌گذاری و صندوق‌ها نیز با بانک‌ها سر و کار دارند. شرکت‌های بزرگتر تمایل دارند به طور مستقیم با بانک‌های بزرگ‌تر کار کنند، در حالی که مشاغل کوچک‌تر با بانک‌های کوچک‌تر همکاری می‌کنند. بروکرهای فارکس از جمله این شرکت‌ها هستند که در ویترین این زنجیره معاملاتی جای دارند. 

معامله‌گران خُرد

متأسفانه ما در پایین زنجیره هستیم و نسبت به سایر بازیگران ذکر شده در بالا با شرایط بدتری معامله می‌کنیم. ما برای معاملات خود به بروکرهای خُرد فارکس احتیاج داریم و ممکن است این بروکرها حتی قادر به بیمه معاملات خود نباشند. در این حالت، آن‌ها معمولاً از بانک‌ها‌ برای معاملات در فارکس استفاده می‌کنند که احتمالاً آن نیز به نوبه خود از یک بانک دیگر استفاده می‌کنند‌.

_

تاریخ بازار فارکس

در سال ۱۸۷۵ سیستم پایه طلا ایجاد گردید. در این سیستم دولت ها تصمیم گرفتند تا پشتوانه یک ارز را به وسیله طلا تضمین کنند.
به همین منظور در کشورهایی که دارای اقتصاد پیشرفته تری بودند سیستم استانداردی تهیه گردید که به واسطه آن یک ارز را به میزان ثابتی از طلا مبادله می کردند. از این رو برای تعیین ارزش یک ارز لازم بود تا مقداری طلا تهیه شود تا آن مقدار ارز خریداری گردد.
برای ایجاد یک جایگزین برای این سیستم، حدود ۷۰۰ نماینده در شهر برتون وودز گرد هم آمدند تا سیستم جدید ارتباط پولی را شکل دهند. در این سیستم جدید ارزش ارزهای سایر کشورها نسبت به دلار امریکا سنجیده می شد. در این حالت ارزش دلار به ازای هر انس طلا ۳۵ دلار تعیین شد. اما در سال ۱۹۷۰ میزان ذخایر طلای امریکا با کاهش شدیدی رور به رو شد. در نتیجه امریکا اعلام کرد که دیگر قادر به ادامه این سیستم نیست، باعث پایان سیستم برتون وودز گردید. و از همینجا سیستم معاملات فارکس آغاز شد.